Вирусно воспаление на црниот дроб или вирусен хепатитис може да биде предизвикано од над 15 различни вируси. Од нив, шест се вируси на хепатитис (A, B, C, D, E, G) кај кои црниот дроб е главниот засегнат орган, и цела низа вируси (на пр. цитомегаловирус, Епштајн-Бар-ов, херпес симплекс и варичела зостер) кои, покрај црниот дроб, истовремено влијаат и на други органи во еднаква или дури и поголема мера.
Хепатитис А
Хепатитисот А помеѓу народот е познат како „заразна жолтица“. Се пренесува по фекално-орален пат (пациентот го излачува вирусот во столицата, која потоа стигнува до осетливиот домаќин преку устата на различни начини), а најчест извор на инфекција е контаминирана вода, сурови школки што растат во вода контаминирана со измет, нелупено овошје и зеленчук, како и „валкани раце“. Поради подобрувањата во хигиенските навики на населението во последните децении, преваленцата на хепатитис А значително е намалена.
Хепатитис Б
Се проценува дека околу 5% од светската популација (над 350 милиони луѓе) е заразена со хепатитис Б. Болеста се пренесува со внесување на вирусот во крвотокот, најчесто преку заразени шприцеви и игли меѓу зависниците од дрога, преку интимен контакт меѓу луѓето преку сперма или плунка и за време на породувањето од заразена мајка на нејзиното новороденче. Можноста за пренесување преку трансфузија на крв сега е практично занемарлива, благодарение на рутинското тестирање на дарителите. Вирусот на хепатитис Б може да предизвика акутна или хронична (долготрајна) болест.
Клиничката слика на акутниот хепатитис Б варира од облик без симптоми, преку клиничката слика на хепатитис со појава на жолтица, па до најтешката (фулминантна) форма со откажување на црниот дроб, што за среќа е многу ретко.
Хепатитис Ц
Околу 3% од светската популација (150-200 милиони луѓе) е заразена со вирусот на хепатитис Ц. До воведувањето на задолжително тестирање на крвта, кое систематски се спроведува во Хрватска од 1993. година, трансфузијата на крв беше најчестиот начин за пренесување на вирусот. Денес, другите начини на пренесување се почести, првенствено преку инфицирани убоди од игла (најчесто кај интравенозни корисници на дрога), а во помала мера преку сексуален контакт со заразени лица и за време на породувањето од мајка на дете. Во околу 40% од случаите, не е можно со сигурност да се утврди изворот на инфекцијата.
Хроничниот хепатитис Ц е една од најчестите причини за хронично заболување на црниот дроб и најчеста причина за трансплантација на црн дроб.