Се проценува дека околу 5% од светската популација (над 350 милиони луѓе) е заразена со хепатитис Б. Болеста се пренесува со внесување на вирусот во крвотокот, најчесто преку заразени шприцеви и игли меѓу зависниците од дрога, преку интимен контакт меѓу луѓето преку сперма или плунка и за време на породувањето од заразена мајка на нејзиното новороденче. Можноста за пренесување преку трансфузија на крв денес е практично занемарлива, благодарение на рутинското тестирање на дарителите. Вирусот на хепатитис Б може да предизвика акутна или хронична (долготрајна) болест.
Клиничката слика на акутниот хепатитис Б варира од облик без симптоми, преку клиничката слика на хепатитис со жолтица, до најтежок (фулминантен) облик со откажување на црниот дроб, кој за среќа е многу редок.
Периодот од инфекцијата до појавата и симптомите на болеста (инкубација) трае 60-180 дена. Почетната фаза е придружена со општи, неспецифични симптоми на болеста како што се губење на апетит, замор, гадење и тапа болка под десниот ребрен кош. По околу една недела, општите симптоми исчезнуваат, кожата и видливите слузници стануваат жолти (првенствено белките на очите), а урината е темно кафеава. Жолтицата трае до 12 недели. Акутната фаза често е придружена со манифестации на болеста во други органи како што се осип на кожата, болка во зглобовите и периферните нерви и промени во крвните садови и бубрезите.
Дијагнозата на акутен хепатитис Б се поставува врз основа на таканаречени вирусни маркери, т.е. наоди на специфични антигени и антитела во крвта.
Доколку инфекцијата трае подолго од 6 месеци, зборуваме за хроничен хепатитис Б.
Главните симптоми на хроничен хепатитис се замор и повремена тапа болка под десниот граден кош. Сепак, голем дел од пациентите немаат никакви симптоми, а лабораториските наоди покажуваат благо до умерено покачено ниво на вредностите на аминотрансфераза, иако некои пациенти може да имаат нормални нивоа. Кај 15-20% од пациентите кај кои вирусот постојано активно се размножува, болеста напредува во цироза и откажување на црниот дроб (последната фаза на хронична болест на црниот дроб), со зголемен ризик и од развој на рак на црниот дроб.
Лекувањето на акутниот хепатитис Б вклучува потпорни мерки со внимателно следење на индикаторите за функцијата на црниот дроб.
Главната цел на третманот на хроничниот облик е да се спречи развојот на цироза на црниот дроб и рак.